Kapel Heilige Eik

In 1406 zag een herder uit Spoordonk een Mariabeeldje in de Beerze tegen de stroom op drijven. Hij haalde het beeldje uit het water en plaatste het eerbiedig in een holle eik. Een dorpeling, die dit geen gepaste plaats vond voor Onze Lieve Vrouwe, bracht het naar de St. Petruskerk in Oirschot. De volgende dag was het beeldje daar echter verdwenen en stond het opnieuw in de holte van de eik. Moeiteloos wisten de dorpelingen deze gebeurtenis te duiden als een strikte aanwijzing van de Allerhoogste zelf: hier moest een kapel gebouwd worden ter ere van Maria. Aldus geschiede. In 1612 werd het wonder officieel door Rome erkend waardoor de kapel een drukbezochte bedevaartplaats werd. Dat duurde tot 1648 toen de Vrede van Münster een einde maakte aan de 80-jarige oorlog en het calvinistische landsbestuur daarop het Rooms-katholicisme in de ban deed.


De kapel werd gesloopt en de heilige eik ging tegen de vlakte (volgens de overlevering bleven boeren koppig herbouwen met plaggen). De huidige kapel werd in 1854 gebouwd op de fundamenten van zijn voorganger. In 1907 zijn er enkele elementen van de ingestorte kerktoren van Oirschot aan toegevoegd, zoals de vier laatmiddeleeuwse zuilen in de voorgevel.
In de meimaand gaat menig inwoner van Oirschot naar de kapel uit jarenlange traditie en omdat hier vroeger sprake was van "de meidenmert" , want hier heeft menig Oirschottenaar zijn latere vrouw leren kennen.